dinsdag 4 februari 2014

VRAAG VAN DE WEEK (29): Vind jij het in tijden van 'crisis' moeilijker om te kiezen?


Een tijdje geleden heb ik 'De vraag van de week' geïntroduceerd op dit weblog. Wie het leuk vindt, kan alle vragen nog eens teruglezen. De reacties waren hartverwarmend en bemoedigend. Graag wil ik daarom deze rubriek dan ook voorzetten op dit blog. Ook kun je natuurlijk reageren op de vraag van de week in de Facebookgroep die inmiddels alweer 65 leden telt. Iedere week komen er moeders bij die er bewust voor gekozen hebben er fulltime te zijn voor hun gezin. Geweldig!

Toch is deze keuze niet altijd vanzelfsprekend. Juist in deze tijd waarin het 'crisis' is zou je denken dat meer vrouwen buitenshuis aan het werk gaan. Toch zijn er juist een heel aantal die stoppen met hun betaalde baan en voor de kinderen willen gaan zorgen. Dapper zo'n besluit, zeker als je (nog) niet weet hoe het allemaal zal gaan lopen qua financiën in je gezin.

Wat vind jij van deze stelling: 'In deze tijden van 'crisis' is het extra moeilijk om de keuze te maken om fulltime voor je kinderen te zorgen'

Ik ben benieuwd naar jullie reacties en naar de keuzes die jullie gemaakt hebben of willen maken.

Graag wil ik jullie nog wijzen op mijn nieuwe weblog dat afgelopen weekend geboren is.
Wil je meelezen op mijn nieuwe weblog over 'Schrijven'? Je bent van harte welkom op Een passie voor schrijven.


2 opmerkingen:

  1. Zo, dat is een heftige vraag. En eerlijk is eerlijk ik ga hier oprecht op antwoorden
    Mijn kinderen zijn groot genoeg om voor zichzelf te zorgen, de jongste is 15 en de oudste woont al op zichzelf. Dan is er nog een dochter die begeleid woont, zij is 19 en dan is er nog onze zoon van 22.
    Ik heb er voor gekozen om er bij te werken, omdat van mijn man zijn salaris alleen, het niet te doen is om rond te komen.
    Daarom ben ik gaan werken. Ik werk 20 uurtjes en ben mantelzorger twee keer 2 uurtjes per week bij een dame van 75 waar ik ooit voor de thuiszorg gewerkt heb.
    Ik ben dankbaar dat ik zo wie zo weer kan werken na jaren van ellende mee gemaakt te hebben lichamelijk en oke dat is nog niet allemaal koek en ei, maar wat ik kan doen, dat doe ik.
    Liefs
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  2. In 2002 ben ik bewust gestopt met werken om voor onze eerste te gaan zorgen. Toen aug 2006 (onze derde was toen een half haar) zich een baantje voor vier uurtjes oer week voordeed, heb ik dat wel aangegrepen. Omdat we dat extra geld goed konden gebruiken! Als jonge ouders met drie kinderen was het echt wel eens dubbeltje omkeren.... Inmiddels is in 2011 onze tweeling erbij gekomen, maar die vier uurtjes in de avond (van 18-22) werk ik nog steeds! En eerlijk gezegd ben ik er heel blij mee.
    Dus officieel ben ik misschien niet een thuisnederlaag (of wat voor naam je er ook aan wilt geven) maar toch voelt het wel datikdat ben. Want iker ben er overdag altijd!
    Zo kan het volgens mij ook....

    Groetjes, Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat! Hij wordt eerst even gecontroleerd voordat je hem terugziet onder het bericht!
Wanneer je anoniem wilt reageren, is het wel fijn als je even je voornaam vermeldt!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AddThis