VRAAG VAN DE WEEK (6) Hogere opleiding ?

Een van de bloglezers vertelde onlangs dat zij, ondanks dat zij een hogere opleiding heeft dan haar man, en dus waarschijnlijk meer zou verdienen als zij een betaalde baan had, er toch voor gekozen heeft thuis te blijven en er voor de kinderen te zijn.
Misschien zijn er onder jullie wel meer die net als Barbara een hogere opleiding hebben gedaan dan hun man maar er ook voor gekozen hebben 'manager van het gezin' te zijn.
Wie wil er wat over delen? Is dit moeilijk voor je of heb je er geen moeite mee? Hoe ervaart je man dit?

Reacties

  1. Goede vraag. Maar in ons geval, we zijn ongeveer van dezelfde intelligentie. Wel heeft mijn man langer doorgestudeerd ( in ons huwelijk ). terwijl ik me ging richten op de kinderen die kwamen.

    Ik kan hier eigenlijk geen antwoord op geven. Goede vraag! Ik ben wel benieuwd of Barbara haar werk weer op gaat pakken als de kinderen groot zijn. Misschien iets voor een nieuwe vraag.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is zeker een goede vraag. Ik houd hem in gedachten voor een volgende keer :)

      Verwijderen
  2. Bij ons zijn er nog geen kinderen, maar in de toekomst zouden we dit wel graag willen. Ik heb een hogere opleiding dan mijn man, maar toch zal ik minder gaan werken. Mijn man wil geen vader zijn die op zondag het vlees snijdt, dus hij wil ook graag 1 dag minimaal vrij zijn. Gelukkig kan hij ook nog erg doorgroeien en heeft hij de mogelijkheid om thuis te werken, dus dat moet lukken. Verder vind ik het belangrijker om een echt gezin te zijn, dan de kinderen overal onderbrengen en carrière maken. Het liefste zou ik thuismoeder worden, maar dat is bijna niet op te brengen meer. Al is de situatie over 5 jaar misschien weer anders. We zullen zien.. Eerst maar eens sparen voor een koophuis! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Linda voor het delen van 'je droom'. Wel goed dat je erover nadenkt in ieder geval hoe je het zou willen in de toekomst. Ik weet ook dat het tegenwoordig veel moeilijker is dan een aantal jaren geleden om er helemaal te zijn voor de kinderen. Maar als je zoekt naar de mogelijkheden is er misschien tegen die tijd toch een kans dat het gaat lukken.

      Verwijderen
  3. Ik heb er nooit moeite mee gehad, en heb dit nog steeds niet, om fulltime huidmoeder/vrouw te zijn.
    Mijn man waardeert het heel erg dat ik dat altijd vol overgave probeer te doen, en altijd gedaan heb.
    Hij zou wel begrijpen als ik naast mijn "thuisblijven", nog ander werk buitenshuis zou willen doen, en zou me ook niet tegenhouden, maar hij waardeert het zeer dat ik er niet naar "taal", en er altijd ben voor de kinderen.
    Mijn kinderen zijn inmiddels 13 en 15, maar zoals het er nu naar uitziet, ga ik geen reguliere baan meer zoeken, maar krijg ik wel meer tijd om wat vrijwilligerswerk of andere dingen te doen.
    Lichamelijk heb ik in de loop van mijn huwelijk (18 jr) heel wat mankementen te verstouwen gekregen, waar ik tot op de dag van vandaag ook nog altijd last van heb, en mijn energie goed moet verdelen.
    Dat kan ook allemaal heel goed in mijn situatie, en zou met een baan buitenshuis ook moeilijker zijn, maar al had ik die mankementen niet: ik ben tevreden en dankbaar dat ik "gewoon" thuis kan blijven.
    Ik moet wel eerlijk zeggen, als ik sommige mensen spreek, en nu zeker dat de kinderen ouder worden, dat er nog vreemder tegenaan gekeken word, dat ik "helemaal niets doe", en mezelf verantwoorden, daar ben ik mee gestopt, want dan is er nog veel meer onbegrip, je mag gewoon niet meer heel burgerlijk afhankelijk zijn van je man wat inkomen betreft, en je word "sullig" gevonden, dat je, je ooit verworven talenten en diploma's niet meer gebruikt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een mooi stukje Barbara. Dank je voor het delen. En ja, er wordt vaak 'raar' tegen ons aangekeken als je zegt dat je 'geen' baan hebt. Maar wat is het ook belangrijk om vrijwilligerswerk te doen in de uurtjes die we over hebben. Stel je eens voor dat dit niet gedaan werd, dan zou de wereld er volgens mij heel anders uitzien. Ook in de kerk of op verenigingen of bij de kinderen op school zijn vaak zoveel mensen tekort.
      En 'sullig' ben je zeker niet hoor, ik heb bewondering voor je dat je ondanks je lichamelijke problemen gewoon 'manager van het gezin' kunt zijn en er helemaal kunt zijn voor je man en de kids.

      Verwijderen
  4. Toen we pas getrouwd waren verdiende ik meer dan mijn man en had ik een opleiding afgemaakt, hij niet. Ondertussen verdient hij zoveel meer dan ik als ik in mijn oude beroep aan de slag zou gaan dat het bijna geen zoden aan de dijk zet als hij minder zou gaan werken (ja, want we willen wel dat er iemand thuis is voor de kinderen!) en ik een paar dagen buitenshuis.

    Barbara, je haalt me de woorden uit de mond! Ik herken je verhaal helemaal. Ook hier net genoeg energie om het gezin te runnen, maar over is er niet veel.
    Zou niet weten hoe ik moet werken naast mijn gezin. Daarnaast zijn mijn kinderen er heel duidelijk in: ze vinden het heerlijk en belangrijk dat ik er ben voor ze. De weinige keren dat ik niet thuis ben als ze uit school komen krijg ik dat te horen, niet als klacht maar omdat ze het zo gezellig vinden dat ik er ben!
    Mijn schoonzusje (ook thuis met grotere kinderen) zegt: ik geloof dat het nóg belangrijker is dan toen ze kleiner waren! Je moet nog zoveel bijsturen, aanhoren, helpen, steunen juist als ze groter zijn. Vroeger ging het om een schone luier en een boekje voorlezen, nu zijn het toch wat grotere dingen!
    Mensen vragen aan mij ook steeds vaker of ik nu niet een baan ga zoeken, de jongste gaat nu bijna naar de middelbare, dus wordt het tijd!
    Ik ben tevreden en dankbaar dat ik tijd aan mijn gezin kan en mag besteden zonder voor geld te hoeven werken buitenshuis. Ik voel me rijk, dat ik thuis MAG blijven omdat mijn man genoeg verdient. Want dat is niet altijd het geval...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Altanta, ik herken wat je zegt over de grotere kinderen. Je denkt als ze groter zijn dan redden ze zich wel maar juist dán hebben ze je hulp, aandacht en tijd ook zo hard nodig. Het komt vaak meer aan op de avonden omdat ze later naar bed gaan maar ook als ze studeren en overdag veel thuis zijn is het heerlijk om er voor ze te zijn en tijd voor ze te hebben.

      Verwijderen
  5. Ik ben ook full-time huisvrouw en daar ben ik ook trots op,maar het word je vaak wel moeilijk gemaakt.Ik heb goede opleidingen genoten.Maar thuis zijn voor de kinderen is voor mij het belangrijkst.Opvoeden van je kinderen is de belangrijkste baan van alles,het zijn de burgers die op hun beurt de wereld gaan besturen best belangrijk toch?En je huishouding doen is ook een vak hoor!!Leuk om dit alles te lezen!!(sorry voor de vele belangrijken,wist even geen ander woord)
    Groet,Sylvia

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is zeker een vak Sylvia, helemaal met je eens:)
      Welkom ook op de Facebookgroep, leuk dat je je hebt aangemeld.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat! Hij wordt eerst even gecontroleerd voordat je hem terugziet onder het bericht!
Wanneer je anoniem wilt reageren, is het wel fijn als je even je voornaam vermeldt!