VRAAG VAN DE WEEK (31) - Bij de kinderen als ze ouder worden?




Toen onze kinderen jong waren, was ik ervan overtuigd dat het belangrijk was dat ik thuis was bij hen. En nu ik terugkijk op die tijd, merk ik dat ik er goed aan gedaan heb. Destijds had ik die mogelijkheid en ik ben dankbaar dat ik - met instemming van mijn man uiteraard - fulltime voor de kinderen heb kunnen zorgen. Nu de kinderen ouder worden, lijkt het voor de hand te liggen - en dat hoor ik ook veel om mij heen- dat ik (weer) een betaalde baan buitenshuis ga zoeken. De kinderen zijn immers aan het studeren en werken en redden zichzelf wel.

Gedeeltelijk is dit natuurlijk waar. Ze redden zichzelf inderdaad wel als ze een sleutel hebben en het huis in kunnen. Toch vind ik dit persoonlijk niet 'genoeg'. Juist op die momenten dat ze uit school of uit hun werk komen, of juist later beginnen en thuis zijn, merk ik dat de kinderen het heerlijk vinden als ik er ben. Ze kunnen even hun verhaal kwijt en genieten van mijn aandacht, onze gesprekjes of van de heerlijke geuren van het eten dat staat te pruttelen.
Want áls de kinderen eenmaal beginnen te praten zijn het vaak grote dingen of indringende vragen. Het gaat niet meer over zwemles, verdwenen legoblokjes of spelen bij vriendjes of vriendinnetjes maar over onderwerpen als: verkering, lastige collega's, het zoeken van een huisje en wat te doen met het spaargeld. Ook praten we samen over moeilijke dingen als abortus, het vluchtelingenprobleem, of oorlogen in de wereld.
Wat is het belangrijk om ook in deze leeftijdsfase waarin de kinderen zitten (16-23 jaar) er voor hen te zijn. Vooral ook 's avonds wanneer we als gezin samenzijn, komen er vaak allerlei vragen bij de kinderen op en praten we honderduit.

Graag wil ik de jongere moeders die nu thuis zijn bij hun kinderen aanmoedigen om na te denken over de jaren die gaan komen. Wil je echt weer een baan buitenshuis zoeken naast het opvoeden van de kinderen en het 'managen van het gezin'? Is het werkelijk nodig of heb je de keuze om bv. meer thuis te zijn en hier en daar wat vrijwilligerswerk te doen zodat je meer thuis kunt zijn bij je kinderen? Soms kan het niet anders, dat weet ik, maar soms kan het wel anders maar dan is het extra geld misschien toch té aantrekkelijk?
Ik ben benieuwd welke keuzes jullie maken en waarom.

De vraag van deze week is: Vinden jullie het belangrijk om alleen thuis te zijn bij de kinderen als ze klein zijn of juist ook als ze ouder worden? 


Reacties

  1. Ik merk ook dat dochter het fijn vindt om bij te praten, ook over dingen die op haar studie voorbijkomen. Ik werk thuis, dus dat is een voordeel.
    Maar met de nieuwe plannen van het kabinet worden de inkomsten voor alleenverdieners steeds zwaarder belast t.o.v. tweeverdieners, dat vind ik erg onrechtvaardig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een parttime baan zou ik wel graag hebben, Voor mijn eigen ontwikkeling en omdat het het leven op financieel gebied net wat makkelijker maakt. Vooral nu de uitgaven voor de kinderen ook steeds duurder worden. ( Denk aan school/ opleiding, studiereizen, excursies, enz.) Wel onder de voorwaarde dat ik tijd genoeg heb om het huishouden bij te houden en s'avonds nog genoeg energie heb om een gezonde maaltijd te maken en naar de verhalen van de kinderen te luisteren en hun te helpen met de dingen waar ze hulp bij nodig hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha Wendy, mooi om over na te denken! Ik vind het nu erg belangrijk om er te zijn in hun jonge leven. Ik denk dat als ze ouder worden het nog steeds erg nodig is om veel momenten te creëren waarop je met elkaar kunt praten. Wel denk ik dat het minder noodzakelijk is om er áltijd te zijn, omdat ze zichzelf dan ook wat meer zelf kunnen redden. Maar toch denk ik dat ik zou kijken hoe de situatie is. Als ik als moeder het gevoel heb dat ik nodig ben zal ik de kids toch voorrang geven op andere dingen. Ik hoop dat ik er over een heel aantal jaren nog steeds zo over denk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat goed om over na te denken. Ik las laatst een spreuk: Het mooiste geschenk dat je je kind kan geven is je tijd en je aandacht. Vooral nu de kinderen ouder zijn merk ik dat ze je nog steed. nodig hebben. Net wat je aanhaalt, de gesprekken worden dieper en over andere onderwerpen. Maar het feit dat er een luisterend oor is en niet een gestressd huishouden, waar het bij moeder het ene oor in en andere uitgaat of waar er niemand is om je hart te luchten. Hoe elke moeder dit invult is natuurlijk verschillend, met of zonder baan erbij als je maar echt tijd en aandacht voor je kind blijft houden. Er is niet voor niets zoveel psychisch leed onder de jongeren,

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat! Hij wordt eerst even gecontroleerd voordat je hem terugziet onder het bericht!
Wanneer je anoniem wilt reageren, is het wel fijn als je even je voornaam vermeldt!